NASA astronotu Chris Williams ile Rus kozmonotlar Sergei Kud-Sverçkov ve Sergey Mikayev’i taşıyan Soyuz MS-28 kapsülü, paraşütle Kazakistan’ın Jezkazgan kentinin güneydoğusunda belirlenen bölgeye indi.

Üçlü alçak yörüngedeki uzay istasyonunda toplam 241 gün geçirdi.

İKİ ASTRONOT İLK UZAY GÖREVİNİ TAMAMLADI…

241 günlük görev, Williams ve Mikayev’in uzaya yaptıkları ilk yolculuk oldu. Kud-Sverçkov ise ikinci uzay görevini tamamladı.

Dünya’ya dönüşün ardından üç mürettebat üyesinin helikopterle Kazakistan’daki Karağandı kentine götürülmesi planlandı.

Williams buradan uçakla ABD’ye dönerek Houston’daki NASA Johnson Uzay Merkezi’ne gidecek. Kud-Sverçkov ve Mikayev ise Moskova yakınlarında bulunan Star City’deki eğitim üslerine uçacak.

Williams, Kud-Sverçkov ve Mikayev’in dönüşünden önce istasyona yeni bir ABD’li-Rus ekibi gönderildi.

NASA astronotu Anil Menon ile Rus uzay ajansı Roscosmos kozmonotları Pyotr Dubrov ve Anna Kikina, 14 Temmuz’da Kazakistan’daki Baykonur Uzay Üssü’nden fırlatıldı. Üçlü, sekiz aylık yeni görevleri için aynı gün Uluslararası Uzay İstasyonu’na ulaştı…

Kaynak: NEFES

Bu post 3 ASTRONOT 8 AY SONRA DÜNYA’YA DÖNDÜ… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Astronotlar Reid Wiseman, Victor Glover, Jeremy Hansen ve Christina Koch görev boyunca çeşitli fizyolojik ve psikolojik zorluklarla karşılaşacak.

King’s College London’dan uzman Dr. Irene Di Giulio’ya göre, görev süresi kısa olduğu için uzun vadeli riskler sınırlı kalsa da astronotlar yüksek düzeyde uzay radyasyonuna maruz kalacak.

Bu durum mide bulantısı gibi semptomlara yol açabilir. Ayrıca “uzay hareket hastalığı” olarak bilinen durum nedeniyle vücudun yeni ortama uyum sağlaması birkaç gün sürebilir.

VÜCUTTA SIVI KAYMASI VE “TAVUK BACAĞI” ETKİSİ…

Mikro yerçekimi ortamında vücut sıvıları alt bölgelerden baş kısmına doğru kayıyor. Bu durum yüzde şişkinlik ve rahatsızlık hissine yol açarken, bacak kaslarının zayıflamasıyla halk arasında “tavuk bacağı” olarak adlandırılan görünüm ortaya çıkabiliyor.

Ay’daki yerçekiminin Dünya’nın yalnızca altıda biri olması ise kas kaybı, kemik yoğunluğunda azalma ve kalp-damar sisteminde değişiklikler gibi daha ciddi etkiler yaratabiliyor.

UYKU SORUNLARI VE PSİKOLOJİK BASKI…

Uzayda gün-gece döngüsünün değişmesi ve yapay aydınlatma kullanımı, astronotların uyku düzenini bozabiliyor. Kapalı ve izole bir ortamda uzun süre kalmak ise psikolojik stres ve performans kaybına yol açabiliyor.

Görev sırasında astronotlar, Orion uzay aracındaki tüm sistemleri test ederken aynı zamanda insan vücudunun derin uzay koşullarına verdiği tepkilere ilişkin biyolojik veriler toplayacak.

Elde edilecek bulgular, özellikle Mars gibi uzun mesafeli görevler için kritik önem taşıyor.

AY’DA YAŞAMIN ZORLUKLARI…

NASA, insanlı uzay görevleri için beş ana tehlikeyi sıralıyor: radyasyon, izolasyon, Dünya’dan uzaklık, yerçekimi değişimi ve kapalı ortam koşulları.

Bunlara ek olarak Ay yüzeyinde toz ve hareket dengesi sorunları da önemli riskler arasında yer alıyor. Keskin ve aşındırıcı yapıya sahip Ay tozu, solunum problemleri ile cilt ve göz tahrişine neden olabiliyor.

Uzmanlara göre, Ay’da kalıcı bir yaşam kurulabilmesi için sağlık sistemlerinin bağımsız çalışabilecek şekilde tasarlanması gerekiyor. Bu kapsamda astronotlar, uzayda acil durumlara müdahale edebilmek için ilk yardım, CPR ve yara bakımı gibi eğitimlerden geçiriliyor.

Kısa süreli bir görev olsa da Artemis 2, insanlığın Ay’a ve ötesine yapacağı uzun yolculukların önünü açacak kritik bir adım olarak görülüyor…

Bu post UZAY İNSAN VÜCUDUNU NASIL ETKİLER?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’nde yapılan son provada, yaklaşık 98 metre yüksekliğindeki Space Launch System (SLS) roketi tamamen yakıtla dolduruldu ve geri sayım prosedürleri başarıyla denendi. Daha önce gerçekleştirilen denemelerden biri, tespit edilen teknik bir sızıntı nedeniyle planlandığı şekilde tamamlanamamıştı. NASA yetkilileri, son testlerin beklentiler doğrultusunda ilerlediğini bildirdi.

10 GÜNLÜK GÖREV PROFİLİ…
Artemis II kapsamında Orion kapsülüyle yolculuk yapacak mürettebat, biri Kanadalı olmak üzere dört astronottan oluşuyor: Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch ve Jeremy Hansen. Görev planına göre ekip, yaklaşık 10 gün sürecek uçuş boyunca çeşitli sistem kontrolleri ve bilimsel gözlemler gerçekleştirecek.

Uçuşun ilk aşamasında Dünya yörüngesinde teknik kontroller yapılacak. Ardından Orion kapsülü Ay’a doğru yol alacak. Mürettebatın, Ay’ın Dünya’dan doğrudan gözlemlenemeyen uzak tarafı çevresinde belirli bir irtifada tur atması ve görev süresince veri toplaması hedefleniyor. Görevin, Pasifik Okyanusu’na planlanan inişle tamamlanması öngörülüyor.

İnsanlı Ay görevleri en son 1972’de Apollo 17 misyonuyla gerçekleştirilmişti. Artemis II’nin başarıyla tamamlanması, NASA’nın Ay programında kritik bir eşik olarak görülüyor. Bu görevin ardından Artemis III ile astronotların yeniden Ay yüzeyine indirilmesi planlanıyor. NASA, bu adım için 2028 yılını hedefliyor.

Ay’a iniş modülünün geliştirilmesi görevi SpaceX tarafından yürütülürken, projedeki takvim yakından izleniyor. Blue Origin’in de alternatif sistemler üzerinde çalışmalarını sürdürdüğü biliniyor.

ABD’nin Ay’ın güney kutbuna yönelik uzun vadeli üs planları devam ederken, Çin’in de 2030’a kadar Ay’a insan göndermeyi amaçlayan programı küresel uzay yarışında dikkat çekiyor. Artemis II görevi, bu çerçevede yalnızca bilimsel değil, stratejik açıdan da önemli bir adım olarak değerlendiriliyor…

Kaynak: Gerçek Gündem

Bu post NASA, 50 YIL ARADAN SONRA AY’A İNSANLI GÖREV İÇİN TARİH VERDİ!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Euronews’in araştırma sonucundan aktardığına göre mikro yerçekimi, beynin kafatası içindeki konumunu değiştiriyor. Beyin, özellikle duyusal ve motor bölgelerde olmak üzere yukarı ve geriye doğru kayıyor. Değişimin birkaç milimetreyle sınırlı olduğu ancak bunun beyin açısından ciddi bir etki anlamına geldiği belirtildi.

Uzayda kalma süresi uzadıkça değişim de artıyor. En belirgin kaymalar uzun süreli görevlerde görülürken, kısa görevlerde etkiler daha sınırlı kaldı. Beyindeki bu değişimlerin büyük bölümü Dünya’ya dönüşten sonraki altı ay içinde düzeliyor. En yaygın sorun ise astronotların Dünya’ya döndükten sonra yaşadığı denge kaybı. Uzmanlar, bulguların Mars ve Ay görevleri için kritik önemde olduğunu vurguladı…

Bu post Uzayda Şaşırtan Keşif!, İnsan Beyni Değişime Uğruyor!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

O günden bu yana defalarca kez planlanan girişimler ne yazık ki farklı engellerle karşılaştı fakat artık geri dönüş vakti geldi. NASA, iki astronotun 16 Mart’ta Dünya’ya geri döneceğini duyurdu.

10 ay önce neler olmuştu?…

Wilmore ve Williams, Boeing’in Starliner uzay aracıyla Uluslararası Uzay İstasyonu’na gönderilmişti ancak kapsülleri teknik sorunlar nedeniyle mürettebatsız olarak geri dönünce, astronotlar istasyonda mahsur kalmıştı. NASA tüm bunlar üzerine Starliner’daki sorunları çözmeye çalışırken astronotları orada tutmaya karar vermişti.

Nihayet, önümüzdeki hafta SpaceX Crew Dragon ile yeni bir ekibin Uluslararası Uzay İstasyonu’na ulaşmasıyla birlikte uzun zamandır beklenen dönüş gerçekleşecek.

Astronotlar 16 Mart’ta geri dönüyor…

SpaceX’in Crew-10 görevi, 12 Mart’ta NASA’nın Kennedy Uzay Merkezi’nden fırlatılacak ve dört astronotu Uluslararası Uzay İstasyonu’na götürecek.

Yeni ekibin gelişiyle birlikte Crew-9 ekibi, yani Williams ve Wilmore da dâhil olmak üzere mevcut mürettebat Dünya’ya dönebilecek…

Kaynak-Webtekno

Bu post 10 Aydır Uluslararası Uzay İstasyonu’na Hapis Olan Astronotların Dünya’ya Döneceği Tarih Belli Oldu… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Ekipteki astronotlardan birinin, ders notlarından bir prosedürü hatırlamasıyla hem astronotların canı hem de 4 milyon dolarlık uzay aracı kurtuldu. 1969 yılında, Apollo 12’nin kalkışı sırasında çok tehlikeli anlar yaşandı.

14 Kasım 1969 yılında Apollo 12’nin kalkışı planlanmıştı. O gün, hava şartları epey kötüydü ancak NASA, uyarıları dikkate almayıp uzay aracını gönderme konusundaki kararını sürdürdü.

Kalkıştan 37 saniye sonra, aracın V roketine ilk yıldırım çarptı. Bu yıldırımla roketin yakıt hücreleri, elektrik sistemleri ve diğer önemli sistemler devre dışı oldu. İlk yıldırımdan 16 saniye sonra ikinci yıldırım çarptı ve tahmin edebileceğiniz üzere daha fazla sistem etkilendi.

Uzay aracının içindeki mürettebatın kritik bilgilere erişimi kesildi.

Rokette; Charles Conrad Jr., Alan L. Bean ve Richard F. Gordon adlı 3 astronot vardı. Yaşanan telaşın ve bozulan sistemlerin arasında, ne yapacaklarını şaşırmışlardı. Komuta modülünün göstergeleri bozulduğu için en kritik bilgilere ulaşamıyorlardı.

Burada devreye, Astronot Alan Bean girdi. Yıldırım çarptıktan sonra, Yer Kontrol’den (Mission Control) John Aaron isimli uçuş kontrolörü, “SCE to AUX” (Signal Conditioning Equipment – Auxiliary) anahtarını çevirmesini istedi.

Alan Bean, kontrolörden gelen talimatı, ders notları sayesinde hatırladı.

“SCE to AUX” komutunun anlamı, araç içindeki sinyal işleme ekipmanını yedek moda almak demekti. Alan Bean, hemen hatırladığı prosedürleri uyguladı ve böylece elektrik sistemleri yeniden normal hâle gelebildi.

Bu kritik hamle sayesinde, Apollo 12 ekibi, görevlerine devam edebildi ve Ay’a başarıyla iniş yaptılar. Alan Bean’in eğitimi ve prosedürleri hatırlaması, 4 milyon dolarlık uzay aracını ve 3 astronotun canını işte böyle kurtardı…

Webtekno

Kaynaklar: America Space, NASA

Bu post 4 Milyon Doları ve 3 Astronotun Canını Kurtaran O Bilgi… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Peki gerçekten de uzay yolculukları olduğundan uzun sürse ve orada kalmak zorunda kalsak, vücudumuzu neler bekliyor olabilir?

Astronotlar, uzun yolculuklarını noktalarken bu görevlerin, insan vücudu üzerindeki etkilerini anlamamız açısından da bulgular edinmesini sağladılar.

Özellikle ilerleyen zamanlarda yapılacak olan uzay yolculukları adına da önemli ipuçlar elde edilmesini sağlayan bu veriler, Mars’a yapılacak yolculukta da dikkat edilmesi gerekenleri yineliyor. Gelin öyleyse neler olabileceğine birlikte bakalım.

Uzayda, Dünya’daki yerçekimi tarafından sürekli olarak zorlanan kaslar ve kemikler, yörüngede bu zorlamadan yoksun kalıyor. Bunun sonucunda vücut, kas ve kemik kütlesini hızla kaybediyor. Astronotlar, uzayda geçirdikleri her ayda kemik kütlesinin %1 ila 2’sini kaybederken altı aylık görevlerde bu oran, %10’a kadar çıkabiliyor.

Bu kayıpları engellemek için astronotlar, ISS’te günde 2.5 saatlik yoğun egzersizler yaparak kas ve kemik sağlığını korumaya çalışıyorlar. Ancak çalışmalara göre bu egzersizler, kas fonksiyonlarındaki kayıpları tamamen engelleyemiyor.

Gözde de yapısal değişiklikler meydana geliyor.

Yerçekimi, bildiğimiz üzere kanın vücutta nasıl dağıldığını etkiliyor. Uzayda, başın üst kısmına daha fazla kan birikiyor. Kanın gözde birikmesi, optik sinir etrafında ödem oluşmasına ve görme yeteneğinde azalmaya neden olabiliyor. Yalnızca birkaç hafta bile görme yeteneğinde değişimlere yol açabilir.

Bir de işin içine sinir sistemi giriyor. Yeryüzünde vücudumuz yerçekimine uyum sağlarken, uzayda bu uyum bozuluyor ve beyin, yönelim, denge gibi işlevlerde zorlanabiliyor. Bu değişikliklerin ise Dünya’ya dönüşten sonra 6 ay devam ettiği gözlemlenmiş.

Vücut, uzay yolculuğunda radyasyona maruz kalıyor.

Uzayda geçirilen uzun süreler, vücudun bağışıklık sistemini de önemli oranda etkiliyor. Yapılan araştırmalar, astronotların Dünya’ya döndüklerinde normal işleyişlerine de dönmelerinin epey zaman sonra olduğunu ortaya koyuyor.

“Yalnızca bir yolculuk” deyip geçmemek gerek, çünkü DNA’ya kadar etkiliyor. Scott Kelly’nin 340 günlük yolculuğunun ardından yapılan incelemelerde, yaşlanma sürecini kontrol eden ve DNA’yı koruyan telomerlerin DNA yapıların uzunluğunun uzayda önemli ölçüde uzadığı gözlemlenmişti. Dünya’ya döndükten sonra ise telomerlerin hızla kısalmaya başladığı görüldü.

Bilişsel fonksiyonlarımızı kaybetmemek de imkânsız.

Uzayda uzun süre kalmak, vücudumuzda bunca şeye sebep oluyorsa bilişsel fonksiyonlarımızı da elbette etkiliyor. Zihinsel yeteneklerde ciddi bir azalma görülmese de Dünya’ya döndükten sonra bazı bilişsel işlevlerin geçici olarak yavaşlaması mümkün. Özellikle denge ve yönelim konusunda ciddi sıkıntılar yaşanabilir, beynin çeşitli bölgelerinde sinirsel değişiklikler meydana gelebilir.

Yerçekimi eksikliğinden dolayı astronotların omurgaları hafif bir şekilde uzuyor, bu da sırt ağrısına neden olurken Dünya’ya döndükten sonra disk kayması gibi sorunların yaşanması anlamına geliyor.

Bütün bunların yanında vücut kitlemizin bir kısmını kaybetmemiz de cabası. Neredeyse 1 yılı aşkın süredir uzayda görev alan astronotlar üzerinde gerçekleştirilen bu araştırmalar, uzayda uzun bir süre kalmanın aslında o kadar da harika bir şey olmadığını gözler önüne sermiş oluyor…

Webtekno

Kaynaklar: ABC, The Conversation, NASA

Bu post Uzayda 1 Yıldan Fazla Kalsak Vücudumuzda Ne Gibi Değişiklikler Meydana Gelir?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Bizler sadece gidişleriniz izliyoruz, peki Dünya’ya dönüşleri de tıpkı gittikleri gibi mi oluyor?

Aslında bunun için pek çok yol izleniyor, bakalım bunlar hangileriymiş!

Atmosferin yoğun tabakalarında kontrollü bir sürtünme kuvveti sayesinde yavaşlatılıyorlar.

Sürtünme sonucu oluşan sıcaklıklar, astronotlara ve uzay aracına zarar vermemesi için emilmesi gerekir. Bu da termal kalkanlar sayesinde mümkün oluyor. Apollo kapsülleri ve modern Dragon kapsüllerinde bu yöntem kullanılıyor.

Bunun yanında paraşüt sistemleri de devreye giriyor. Kapsüller, Dünya’mıza girdikten sonra da hâlâ yüksek bir hızda seyreder. Bu inişi yavaşlatmak için de büyük ve sağlam bir paraşüt sistemi gereklidir.

Güvenli bir iniş için lokasyon seçilir.

Okyanus ve kara olmak üzere iki iniş tercih ediliyor. Okyanus inişinde kapsül, yumuşak bir iniş gerçekleştirirken kurtarma gemileri devreye giriyor. Kara inişi ise paraşüt sayesinde oluyor. Ruslar, Soyuz kapsüllerinde genelde bu yöntemi tercih ediyorlar.

Kapsül, yüzeye yaklaştığında küçük roket motorları devreye giriyor ve iniş yumuşatılıyor. Bu sistem de yine kara inişlerinde tercih ediliyor.

Helikopter ve kurtarma ekipleri hazır bir şekilde bekliyor.

nişin ardından uçuş ekibi, güvenli bir şekilde tahliye ediliyor. İniş bölgesinde kurtarma ekibi, tıbbi personeller hazır olarak bekliyor. Özellikle NASA, okyanus inişlerinde bu kurtarma ekiplerine rastlamamız mümkün.

Son olarak yeniden kullanılabilir roketler geliştiriliyor. SpaceX gibi firmalar, uzay araçlarının Dünya’ya dönüşünü güvenilir ve ekonomik bir hâle sokmak için bu teknoloji üzerinde çalışıyor. Falcon 9 roketleri, dikey bir iniş yaparak tekrar kullanılabilir hâle geliyor…

Webtekno

Kaynaklar: NASA, BBC, Astronomy

Bu post Uzaydan Dönen Astronotları Güvenli Bir Şekilde Dünya’ya İndirebilmek İçin Ne Tür Yöntemler Kullanılıyor?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Özellikle vücudun dik durmasını sağlayan kaslar, uzayda işlevini yitirir ve hızla küçülmeye başlar. Bu kas kütlesi iki hafta içinde %20 oranında azalabilir, daha uzun görevlerde ise bu oran %30’a kadar çıkabilir.

Kemik kütlesi de benzer şekilde her ay %1-2 oranında azalır ve astronotlar, 6 aylık bir görev süresi sonunda kemik kütlelerinin %10’unu kaybedebilir. Bu sebeple astronotlar, yörüngedeyken günde 2.5 saate yakın güç egzersizleri yaparlar ve kas gelişimini hedefleyen beslenme rutinlerine sadık kalırlar.

Ancak tüm bu alınan önlemlere rağmen kas kaybının önüne geçmek ne yazık ki mümkün olmaz.

Ayrıca yer çekimsiz ortamda vücut kütlesini korumak da oldukça zordur. NASA astronotlara, her ne kadar besleyici gıdalar sağlamaya çalışsa da kilo kaybı yaygın bir sorundur. Önreğin Scott Kelly, ISS’de 340 gün boyunca kaldıktan sonra vücut kütlesinin %7’sini kaybetmiştir.

Uzayda kan akışı da yer çekimi sebebiyle bozulur. Bu, gövde sıvı birikmesine ve görme yetisinde bozulmalara neden olabilir. Astronotlar bu sebeple zaman içinde gözde yapısal değişiklikler ve görme sorunları yaşayabilir.

Hatta bu değişikliklerden bazıları kalıcı olabilir. Dünya’nın atmosferi bizi bu problemlerden korumaya yardımcı olur ancak uzay istasyonu yörüngeye girdiğinde bu koruma ortadan kalkar.

Uzun süreli uzay görevleri, beyin üzerinde de değişikliklere yol açar.

Beynin hareket, denge ve yönelim kısımlarındaki sinirsel bağlantılar etkilenebilir. Ayrıca beyin dokusunda sıvı birikimi gibi sorunlarla da karşılaşılabilir. Bu değişikliklerin eski hâline dönmesi, 3 yılı bulabilir.

Ayrıca uzayda geçirilen süre boyunca astronotların, bağırsak bakterileri ve mantarları önemli ölçüde değişir. Bu değişikliklerin sebebi; astronotların beslenme şekli, radyasyona maruz kalma ve geri dönüştürülmüş su kullanımı olabilir.

Uzayda 1 yıl kalındığında, sağlıklı beslenme ve egzersiz düzenine bağlı kalınırsa bağışıklık sistemi hayati düzeyde etkilenmez. Fakat astronotların yörüngedeyken aldıkları radyasyon dozları sebebiyle beyaz kan hücresi sayıları düşüşe geçer.

Ek olarak her bir DNA ipliğinin sonunda, genlerimizi hasarlardan korumaya yardımcı olduğu düşünülen ve telomer ismi verilen yapılar bulunur. Uzayda 1 yıldan uzun süre kalan astronotların, uzay uçusundan sonra telomerlerinin çok daha kısa olduğu bilinir. Bunun sebebi ise henüz tespit edilebilmiş değil…

Kaynak: BBC

Bu post Uzayda Bir Yıldan Fazla Kalan Astronotlar Ne Tür Sağlık Problemleriyle Uğraşıyor?… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.

Astronot Butch Wilmore, Boeing Starliner uzay aracından garip sesler duyduğunu, hatta bu seslerden bazılarının kalp atışına benzediğini söylemişti. NASA’nın, sesin kaynağına bir açıklaması var.

Astronotun duyduğu kalp atış sesi neydi?

Astronot Butch Wilmore’un kapsülden duyduğu kalp atış sesi, NASA’ya göre, pek çok farklı gemiyi birbirine bağlayan uzay gemisinin ses sisteminden gelen bir geri bildirimdi. Şu şekilde açıklamışlardı:

“ISS’teki NASA Astronotu Butch Wilmore tarafından duyulan Boeing Starliner uzay aracındaki bir hoparlörden gelen titreşim sesi durdu. Hoparlörden gelen geri bildirim, uzay istasyonu ve Starliner arasındaki ses konfigürasyonunun sonucuydu.”

Yani endişe edilecek veya üzerinde komplo teorileri yazılacak bir durum yoktu…

Kaynak-Webtekno

Bu post NASA Astronotu Uzayda Mahsur Kaldı, Ürkütücü ‘Kalp Atışı’ Sesi Duydu!… Aşağıdaki Sitede Yayınlanmıştır. Kuzey Ege Haber. Yazının Kaynağı Bu Sitedir.