Aliağa Çiftliği nahiyesine ilişkin ilk kamu uygulamalarının başında çevredeki yakın köylerin bazılarının nahiyeye bağlanması gelmektedir. Dahiliye (İçişleri) Vekili (Bakanı) Şükrü Kaya, Manisa Vilayeti merkez kazasına bağlı beş köyün Menemen Kazasının Aliağa Çiftliği Nahiyesine bağlanmasına dair düzenlenen kararname ve gerekçesini 21 haziran 1930 tarihinde Başbakanlığa göndermiştir.
Gerekçesi:
“Manisa Vilayeti Merkez Kazasına merbut Uzunhasanlar, Karakuzu, Atçukuru, Karaköy, Kalabak köyleri Manisa’ya uzak ve İzmir Vilayetinin Menemen kazasına tabi ; Aliağa Çiftliği Nahiye’sine pek yakın bir mesafededir. Bu köylerin Manisa’ya uzak bulunması yüzünden idari ve askeri muamelatta gecikme vaki olmakta bulunduğu gibi halk da hükümete ait işleri için uzun yollar katıyla Manisa’ya gitmek yüzünden müşkülata (zorluğa) uğramakta ve o sırada işlerinden de mahrum kalmaktadır.
Bu nedenlerle zikr olunan köylerin kendilerine çok yakın bulunan mezkür nahiyeye irtibatları tahvil edildiği takdirde idari, askeri ve inzibati hususasında kolaylık hasıl olacağı ve halk da resmi işleri dolaysıyla uzun mesafeler kat’ıyla Manisa’ya gidip gelmek müşkülatından kurtulacağı cihetiyle Manisa Vilayeti İdare Heyeti ile Vilayet Encümeninin, Vilayet İdaresi Kanunu’nun 2. maddesine tevfiken uygun görülen mütalaaları mucibine mevzubahis 5 köyün Menemen Kazasının Aliağa Nahiyesine ilhakları uygun görülmüştür.”
Kararname ve gerekçesi Başbakanlığa ulaştıktan sonra Başbakanlık, 24 haziran 1930 tarihinde bu evrakları Cumhurbaşkanlığına göndermiştir. Daha sonra Cumhurbaşkanımız M. Kemal Atatürk,
26 haziran 1930 tarihinde aşağıdaki kararnameyi kabul etmiştir…
