KUZEYEGEHABER-Pek çok tüketici, harcamalarını kontrol altına almak veya aidat yükünden kurtulmak amacıyla kullanmadığı kredi kartlarını iptal etme yoluna gidiyor. Ancak uzmanlar uyarıyor. Borç yönetimi stratejisiyle yapılan bu hamle, bankacılık sicilinde “geçmiş verisi kaybı” ve “risk priminin artması” gibi telafisi zor sonuçlar doğurabiliyor.
Bankacılık algoritmaları için en kritik parametrelerden biri “Kredi Kullanım Oranı”dır. Toplam limitiniz azaldığında, mevcut borcunuzun bu limit içindeki ağırlığı matematiksel olarak artar.
Örnek senaryoda 200.000 TL toplam limitiniz ve 40.000 TL borcunuz varken kullanım oranınız yüzde 20 olarak belirlendi.
Ancak Kullanmadığınız 100 bin TL limitli kartı kapatırsanız, limitiniz 100 bin TL’ye düşer ve borç oranınız bir anda yüzde 40’a çıkar.
Sistem bunu “artan borçluluk riski” olarak algılar ve kredi notunuzu hızla aşağı çeker.
Kredi notunu belirleyen unsurların başında “Kredi Geçmişinin Uzunluğu” gelir. Yıllardır cebinizde duran bir kart, ödeme disiplininizin ve bankaya olan sadakatinizin dijital kanıtıdır. Kartı kapattığınızda, o yıla ait olumlu sicil verileri sistemden çıkar. Bu durum finansal profilinizin “gençleşmesine” ve banka gözünde daha riskli görünmenize neden olur.
“ESKİ LİMİTLERİ” MUMLA ARAYABİLİRSİNİZ…
Bugün kolayca vazgeçtiğiniz bir limit, yarın ihtiyaç anında geri gelmeyebilir. Değişen gelir beyanı kriterleri ve güncel yasal limit sınırlamaları, yeni başvurularınızda reddedilmenize veya çok daha düşük limitli kartlarla karşılaşmanıza yol açabilir.
KARTI KAPATMAK YERİNE UYGULANABİLECEK 3 STRATEJİ…
Ekonomistler, kartı tamamen yok etmek yerine “pasifize etme” yöntemini öneriyor.
Bankanızdan mevcut kartınızı “aidatsız” bir modelle değiştirmesini talep ederek yıllık maliyetten kurtulabilirsiniz.
Kartı iptal etmek yerine limitini çok düşük bir seviyeye çekerek finansal geçmişinizi koruma altında tutabilirsiniz.
Kredi notunu canlı ve güncel tutmak için kartı ayda bir kez, sakız veya ekmek gibi çok küçük bir harcama için kullanıp borcunu düzenli ödemek en sağlıklı yöntemdir.
Kaynak: Yeniçağ
